2007/Jul/27

มีเรื่องต้องเล่า ด่วนมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆ เพิ่งเกิดขึ้นสดๆร้อนเมื่อตะกี้นี่เอง....

วันนี้พอกลับบ้านมา มารดาของข้าพเจ้าก็มาพูดถึงสรรพคุณอันดีเลิศของเพื่อนฝรั่งที่มาอยู่ด้วย ไม่ว่าจะเป็น การที่เค้าเรียนหมอ เป็นคนฉลาด มีความเป็นผู้ใหญ่สูง หุ่นดี กล้ามโต เล่นกีฬาเก่ง ทำอาหารเก่ง มีประสบการ์ณชีวิตมากมาย ทำงานได้หลายอย่าง เป็นคนคิดในแง่บวก ไม่ดื่มน้ำอัดลม ใช้ตะเกียบเก่ง มารยาทดีมาก กินเผ็ดเก่ง กินข้าวหมดทุกเม็ด กินอาหารเรียบร้อย ไหวพริบดี ความจำดี พยายามพูดภาษาไทย เป็นคนขยัน เป็นคนมีสาระ

ไหนยังจะอาอี๊ที่ได้ไปทานข้าวด้วยกันมื้อนึงอีก ก็ฝากบอกหม่าม้ามาด้วยว่า อาอี๊ถูกใจหนุ่มฝรั่งคนนี้มากๆ อี๊เห็นแป๊บเดียวก็ชอบทันทีเลย ฝากบอกว่าให้คบๆกันไปเลย อ่า...............

ทำไมต้องทำให้กูคิดถึงเค้าไปมากกว่านี้ๆๆๆๆๆๆ อยากบอกหม่าม้าเหมือนกันว่า หนูก็ชอบเค้า... ชอบมากด้วย แต่ว่าเค้าไม่ได้ชอบหนูหรอก มันเป็นความผิดหนูเอง

หนูมันโง่เอง ดันเสือกไปทำอะไรหลายๆที่ค่อนข้าง "เสล่อ" และ "โง่" มากๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

ตอนที่เค้ามาอยู่กับพวกเราน่ะ 3-4 วันแรก เค้าก็ดูมีใจให้หนูดีหรอกนะ หนูก็ยังคิดแต่กับเค้าว่าเป็นเพื่อนกันเถอะ หนูก็เลยไม่ได้ให้ความสนิทสนมอะไรกับเค้ามาก แต่ก็ดูเค้าอยากจะจับมือกับหนู รอที่จะ say goodnight กับหนูทุกคืนเลยนะ

แต่พอหลังจากกลับมาจากพัทยาแล้ว หนูก็จับมือกับเค้านะ เค้าจับมือหนูแน่นมากๆ อบอุ่นดี เค้าเป็นคนตัวอุ่นตลอดเวลาเลย หนูชอบมาก แล้ววันต่อมา หนูก็จุ๊บกับเค้าด้วยอ่ะ เค้าจุ๊บได้นุ่มนวนมากๆ หนูละลายเลย จริงๆ ถ้าหนูเลือกวิธีของคนที่จะมาจุ๊บหนูได้นะ หนูจะเลือกวิธีนี้เลยแหล่ะ รู้สึกถึงความใส่ใจของเค้าได้จริงๆ....

แต่วันหลังๆ หนูเริ่มรู้สึกได้ถึง การเปลี่ยนแปลงของเค้าแล้วล่ะม๊า เค้าไม่เคยพูดให้ความหวังหนูเกี่ยวกับการสานต่อความสัมพันธ์ของเราเลย เค้าไม่เคยยื่นมือมาจับมือของหนูเลย

แล้วหนูก็พอรู้ด้วยว่าทำไมเค้าถึงเลือกที่จะไม่อยากได้หนูเป็นแฟน.....

ก็หนูมันโง่ และ งี่เง่า ที่สุดน่ะสิ....

หนูทำตัวเป็นเด็กๆๆๆๆมากเกินไป แล้วก็ชอบถามอะไรที่มันโง่ๆ ทั้งๆที่รู้คำตอบอยู่แล้ว แถมยังถามอะไรซ้ำซากน่ารำคาญอีกตังหาก หนูซุ่มซ่าม ขี้ลืม ไม่รักษาของ และทำของหายบ่อยๆ ผู้ชายไทยอาจจะโอเคกับสิ่งหล่าวนี้ แต่ฝรั่งเค้าคงคิดว่ามันไร้สาระน่ะ

หนูต่างกับเค้ามากเลยอ่ะ เค้ามีแผนไว้ล่วงหน้าเลยว่าเรียนจบหมอแล้วจะต่อด้านการเมือง แล้วก็ join army แต่หนูเหรอ??? ไม่มีแผนอะไรในชีวิตเลย การดำรงชีวิตของเค้ากับหนูก็ต่างกันโดยสิ้นเชิง หนูปิดเทอมก็นอนเอ้งแม้งดูทีวีอยู่ที่บ้าน กินๆนอนๆเบื่อๆ แต่เค้าสิ ปิดเทอมก็ทำงานหาเงิน ทีวีก็ไม่เคยจะดู เค้าคงจะรับไม่ได้กับชีวิตที่ไร้สาระของหนูน่ะ อีกอย่างนึงนะ ... หนูเองก็เป็นคนไม่เรียบร้อยเลย ทำอะไรครึ่งๆกลางๆ ทิ้งไว้มาเก็บทีหลังตลอด แต่เค้าเป็นคนเนี้ยบมากเลย หนูคิดอะไรในแง่ลบ แต่ความคิดของเค้าเป็นผู้ใหญ่แล้วบวกอยู่เสมอๆ เค้าเป็นคนไม่ค่อยพูด หนูก็คยั้นคะยอให้เค้าพูดกับหนูให้ได้.... มันคงจะน่ารำคาญอ่ะ หลังๆเค้าจะยิ้มให้กับคนอื่น แต่ยิ้มให้กับหนูน้อยมากจนหนูเองก็แอบน้อยใจ เวลาอยู่ด้วยกันสองคน ก็แทบจะไม่คุยอะไรกันเลย นั่งกันเงียบๆ แต่กลับคนอื่นเค้ากลับพูดเก่งจัง....

และแล้วคืนสุดท้ายหนูก็เผลอตัว เผลอใจให้เค้าอ่ะ หนูไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อนเลย ..... มันเร็วมากนะ กับการที่หนูอยู่กับเค้ามาแค่ 12 วัน แล้วทำได้ขนาดนี้ ตอนแรกเค้าจะปฎิเสธหนูด้วยนะ เพราะเค้าเกรงใจผู้ใหญ่ ไม่อยากให้โดนจับได้

ผู้ชายที่ไหนเค้าอยากจะได้ผู้หญิงที่ทำตัวอย่างนี้มาเป็นแฟน... ก็เห็นได้ชัดว่า เค้าเล่นๆ กับหนูน่ะ

หนูไม่คิดว่ามันเป็นความผิดของเค้านะ แต่มันเป็นความผิดของหนูเอง

หนูเจอผู้ชายดีๆแล้ว เค้ามีท่าทีว่าจะจริงใจกับหนู แต่หนูเองที่เปลี่ยนความคิดเค้าไป หนูมันโง่ งี่เง่าที่สุดใช่มั๊ย.....

หนูรู้นะว่าทุกคนชอบเค้า ...หนูเองก็ชอบ แต่หนูไม่รู้จะซื้อใจเค้ายังไงดี

ตอนนี้หนูเองก็คิดถึงเค้าเหลือเกิน อยากจะย้อนเวลากลับไปแก้ไขสิ่งที่ทำพลาดไป...... ตอนนี้เค้ากลับประเทศเค้าไปแล้ว สิ่งที่หนูทำได้ตอนนี้ก็แค่ส่งอีเมลหาเค้าเท่านั้นแหล่ะ.... หนูจะพยายามไม่หลุดอะไรโง่ๆออกไปอีก แล้วหนูก็จะพยายามเปลี่ยนนิสัยแย่ๆของตัวเองซะใหม่ด้วย

จะพยายาม....เผื่อว่าวันหน้าหนูจะได้เจอกับคนดีๆ แล้วเค้าจะมีใจกลับมาให้กับหนูบ้าง......

Comment

Comment:

Tweet